Karıncadaki Mucizeler

Yaprak kesen karıncaların yuvaları beş metre derinlikte ve yedi metre genişlikte olabilir.Karıncalar yuvanın içine yüzlerce tünel ve oda inşa ederler.Yaklaşık 40 ton toprak kazılır ve dışarı taşınır.Yuvanın mimarisi ayrı bir yaradılış mucizesidir. Karıncalar ağaçlardan kestikleri bu yaprakları yemezler.Çünkü karıncalar yalnızca özel bir mantar türüyle beslenirler.Peki karıncalar yemedikleri bu yapraklarla ne yapacaklardır.Cevap çok ilginçtir.Karıncalar tarım yapabilmek için bu yaprakları ham madde olarak kullanacaklardır.Ve bu hammadde sayesinde mantar yetiştireceklerdir.Bu amaçla yuvanın içine yüzlerce mantar çiftliği kurarlar.Çiftliğin sıcaklığı,nemi ve büyüklüğü mantar yetiştirmek için  karıncalar tarafından özel olarak ayarlanmıştır.Tıpkı insanların her mevsim tarım yapabilmek için kullandıkları seralar gibi.İşçi karıncalar kestikleri yaprakları mantar çiftliklerinde  görev yapan karıncalara teslim ederler.Yapraklarını teslim alan karıncalar görevlerine başlamadan önce yaprakları dezenfekte ederler.Bunun çok önemli bir sebebi vardır.Yabancı bir mantar yada bir bakterinin yuvaya girmesi büyük zararlara yol açabilir.Bu durum özellikle 500 bin karıncanın yaşadığı kolonide salgın hastalık tehlikesi demektir.Ancak Allah karıncaları bu tehlikeden koruyacak çok özel bir sistem yaratmıştır.Karıncanın bedeninden antibiyotik özellik gösteren bir madde salgılanır.Karıncalar yaprakları ağızlarıyla dezenfekte ediyorlar.Bu işlemin sonunda yaprağın üzerinde hiç bakteri kalmıyor.İnsanlarda tıpkı karıncalar gibi bakterilere karşı savaşırlar.Bunun için laboratuarlarda antibiyotik maddeler üretirler.Oysa karıncaların ürettiği antibiyotik çok daha güçlüdür.Ve bu maddeyi milyonlarca yıldır kullanırlar.Elbette bu küçük canlılar bakterilerden ya da bakterilerin üremesini engelleyecek antibiyotiklerden haberdar değildirler.Ancak Allahın yarattığı bu mükemmel sistem sayesinde ne karıncanın yaşadığı ortamda, ne de vücudunun üzerinde zararlı tek bir bakteri dahi barınamaz.Karıncalar dezenfekte etme işlemini bitirdikten sonra hep birlikte yaprakları parçalamaya başlarlar.Yapraklar küçük parçalara ayrıldıktan sonra görev  sırası en küçük karıncalara gelir.Bu karıncalar 2 mm boyunda yani bir kum tanesi büyüklüğündedir.Ve bütün ömürlerini bu yeraltındaki küçük odacıklarda geçirirler.Yaprak parçacıklarını iyice çiğneyerek lapa haline getirirler ve üretim tarlasının zeminine yayarlar.Sonra bu lapanın üzerine mantar mayalarlar.24 saat içinde yaprakların yeşil rengi tamamen kaybolmuştur.Bir gün sonrada yaprak lapalarının üzeri büyüyen bembeyaz mantar tabakalarıyla örtülmüştür.Sonunda karıncaların yiyebileceği besin elde edilmiştir.Ve hasat hemen başlar.Hasatı yapan karıncalar kendileri değil, öncelikle diğer arkadaşlarını düşünürler.Ve kestikleri mantarları hasat odalarının dışına işçi karıncalara taşırlar.İşte hasatçı bir karınca mantardan elde ettiği besleyici sıvıyı yuvanın bir başka yerinde görev yapan işçi karıncaya ikram ediyor.Bu yöntemle dışarıda çalışan yaprak kesicilerden, yaprakları lapa haline getiren çiğneyicilere kadar bütün karıncalara ihtiyaçları olan besin verilir.500 bin karınca muhteşem bir dayanışma ve işbirliği içinde 365 gün, 24 saat hiç durmaksızın çalışır ve üretim yapar.Bütün mantarlar toplandıktan sonra geride yaprak artıkları kalır ve bunların temizlenmesi gerekir.İşçiler her parçayı teker teker taşıyarak, üretim odasını tamamen temizlerler.Artıklar yuvanın uzağında boş bir alana atılır.Bu çalışkan canlılar için dinlenmek ve şikayet etmek gibi bir kavram yoktur.Kolonide başka görevleri  olanlar vardır.Örneğin yuvanın savunması  güçlü,cesur ve fedakar asker karıncalar tarafından yapılır.Yuvaya yaklaşan bir insanın ayak sesinde dahi askerler dışarı fırlar.Bu dev askerler kolonideki diğer karıncalarda 300 kat daha ağırdır.Ve yuvanın etrafındaki yabancı her şeye saldırırlar.Yuvaya yaklaşan insanın ayakkabılarını ve çoraplarını dahi  ısırmaya kalkarlar.Eğer kıskaçlarını bir kez yabancı canlının  etine geçirirlerse bir daha bırakmazlar.Vücutlarının diğer bölümleri zarar görse dahi, kıskaçlarını açmazlar ve kendi yaşamlarını kolonileri uğruna feda ederler.Şüphesiz bu büyük bir fedakarlık örneğidir.Yaprak kesen karıncaların en büyük düşmanları yaban arılarıdır.Karınca güçlü kıskaçları sayesinde bir yaban arısına karşı rahatlıkla savaşabilir.Ancak yaprak taşırken kıskaçları yaprağı tuttuğu için ani bir saldırı karşısında savunmasız kalacaktır.Peki yaprak taşıyan bir karıncanın güvenliği nasıl sağlanır ?  Bu sorunun cevabı karınca kolonisindeki dayanışmayı bir kez daha ortaya çıkarır.Yaprakların üzerindeki işçi karıncaların görevi, yaprak taşıyan karıncaları muhtemel hava saldırılarına karşı korumak.Bir arı saldırısı  karşısında bu küçük karınca güçlü kıskaçlarıyla ilk savunmayı yapacak ve yaprağı taşıyan karıncanın gafil avlanmasını engelleyecektir.Bu küçük karınca hem çok akılcı bir savunma taktiği uygulamakta ve hem de yaprak kesen karınca için kendi hayatını tehlikeye atmaktadır.Şüphesiz buda büyük bir dayanışma örneğidir.

Karıncalar mükemmel bir şekilde  organize olurlar.Ancak yinede kendi aralarında bir hiyerarşi yoktur.Ve hiçbir karınca koloniyi organize etmemektedir.Ancak buna rağmen her karınca mucizevi bir şekilde hangi işi yapması gerektiğini bilir.Görev dağılımı karıncalar dünyaya gelmeden yapılmıştır.Ve karıncalar görevlerini en iyi şekilde yerine getirirler.Ve bu durum yalnızca yaprak kesen karıncalarda değil, bütün karınca türlerinde görülür.Karıncaların sahip oldukları bu özellikler Charles Darwin’in evrim teorisinin çürüttüğünü bir kez daha ortaya koymaktadır.Bilindiği gibi evrim teorisi yeryüzündeki bütün canlıların kör tesadüfler sonucunda  meydana geldiğini savunur.Ancak hiçbir tesadüf karıncalara sahip oldukları yardımlaşma, fedakarlık, disiplin ve planlama yapabilmek gibi özellikleri kazandıramaz.Hiçbir tesadüf 500  bin karıncanın her birinin ortak bir amaç uğruna hareket etmesini sağlayamaz.Evrim teorisi canlıların hayatlarının devamı için  birbirleriyle kıyasıya mücadele ettiklerini iddia eder ve bunun evrimin temel mekanizması olarak kabul eder.Bu durumda evrim teorisi fedakarlık ve paylaşma üzerine kurulu karınca topluluğunun  nasıl  var olduğunu hiçbir şekilde açıklayamaz.Diğer bir taraftan evrim teorisi canlıların sahip oldukları özellikleri mutasyonların meydana getirdiği değişiklikler sonucunda aşama aşama kazandıklarını öne sürer.Bu durumda karıncalarında sahip oldukları  sosyal düzeni aşama aşama oluşturmakları gerekmektedir ki bu imkansızdır.Çünkü karınca kolonisi farklı görevlere sahip  karıncalardan oluşmaktadır.Ve bu görevlerden tek bir tanesinin dahi yerine getirilmemesi  koloninin sonu olacaktır.Örneğin tarım yapan karıncaları ele alalım.Eğer asker karıncalar yuvayı savunmasa, işçi karıncalar yaprak kesmese,bu yaprakları taşımak için otoyollar inşa edilmese, dev yuvalar iş birliği içinde yapılmasa, yuvaya getirilen yapraklar teker teker temizlenmese, çiğneyici karıncalar yaprakları öğütmese yada lapacı karıncalar mantar mayalaması yapmasa, yapılan diğer işlerin hiçbiri bir işe yaramaz ve karıncalar mantar yetiştiremezler.Bu da kolonideki bütün karıncaların açlıktan ölmesi anlamına gelir.Detaya inildiği zaman sistemin ne kadar planlı bir şekilde kurulduğu daha iyi bir şekilde anlaşılır.Örneğin yaprak kesen karıncaların bıçaklarına kaplanmış çinko maddesi bulunmasa, koloniyi bakterilerden koruyan özel antibiyotik maddeyi  bedenlerinde  üretmeseler, yuvanın içindeki nem ve ısı özel olarak ayarlanmasa ve bütün karıncalar böylesine büyük bir disiplin içinde hareket etmeseler, karıncaların sahip oldukları diğer özelliklerin hiçbir anlamı olmayacak ve bütün karıncalar kısa bir süre içinde yok olacaklardır.Çünkü koloni ancak tüm bu özellikleriyle birlikte var olursa yaşamını sürdürebilmektedir.Buda karıncaların sahip oldukları özelliklerini aşama aşama kazanmadıklarını yani evrimleşmediklerini gösterir.Aksine karıncalar burada incelediğimiz mükemmel yapıları ve daha pek çok özellikleriyle birlikte tek bir anda yaratılmışlardır.Karıncaların tüm bu kusursuz özelliklerle yaratıldıklarının bir başka önemli delilide fosil kayıtları incelendiğinde ortaya çıkar.80 milyon yıllık karınca fosili ile günümüzdeki karıncalardan hiçbir farkı yoktur.Bu durum karıncaların yeryüzünde bugünkü yapılarıyla aniden ortaya çıktıklarını ve günümüze dek hiçbir evrim geçirmediklerini kesin olarak ispatlamaktadır.Kısacası karıncalar evrimleşerek ortaya çıkmamışlardır.Karıncaları kusursuz vücut yapıları ve sahip oldukları tüm sosyal sistemle birlikte Allah yaratmıştır.Şimdi bu bilgiler ışığında bir kez daha düşünelim ve bazı sorular  soralım.

Karıncalar sahip oldukları bütün bu özellikleri nasıl kazanmışlardır?

Karıncalar arasındaki iş bölümünü kim yapmıştır?

Nasıl olurda her karınca doğduğu andan  itibaren yapması gereken işi ve görevi bilir?

Asker karıncalar kendi hayatlarını feda etmeyi niçin göze alırlar?

Akıl sahibi olmayan bu canlılar nasıl olurda insanlardan çok daha organize ve sosyal bir topluluğa sahip olabilirler?

500 bin karınca nasıl olurda ortak bir amaç için tek bir beyin gibi hareket edebilir?

Bu sorular bizi çok önemli bir gerçeğe götürür.Akıl sahibi olmayan bu küçük canlıların başardığı işler onları Allah’ın yarattığının ve sahip oldukları özellikleri kendilerine  Allah’ın verdiğinin açık bir delilidir.Allahın kudreti ve yaratma sanatı her canlıda ortaya çıkmaktadır.Karıncalarda Allah’ın yaratma sanatının yeryüzündeki sonsuz sayıdaki tecellilerinden biridir.Bir Kuran ayetinde Allah şöyle buyurur; Göklerde ve yerde bulunanlar O’nundur; hepsi O’na  ‘’gönülden boyun eğmiş’’ bulunuyorlar.

Tala Karınca Yumurtası Yağı resmi tanıtım ve tedarik merkezi http://www.karincayumurtasi.com | İletişim & Sipariş: 0 534 883 30 09